Frederik Leroux en Heleen Van Haegenborgh spelen avontuurlijk met ruimtelijkheid
![Frederik Leroux en Heleen Van Haegenborgh spelen avontuurlijk met ruimtelijkheid](https://www.cuttingedge.be/wp-content/uploads/2024/04/leroux.jpg)
Frederik Leroux x Heleen Van Haegenborgh, ‘This here empty room’
Nieuw werk dat uitkomt via het immer dwarse en avontuurlijke Aspen Edities label, daar hebben we natuurlijk altijd wel oren naar. ‘This here empty room’ verenigt het fijnzinnige snarenwerk van componist/gitarist/banjospeler Frederik Leroux (o.a. Poor Isa) die op deze plaat te horen is op steel string gitaar met het sobere, delicate pianospel van pianiste Heleen Van Haegenborgh.
Literair-filosofische insteek
Zoals vrijwel steeds is ook deze nieuwe release op Aspen Edities label voorzien van een literair-filosofische insteek die deze keer afkomstig is van de Japanse, modernistische auteur Junichiro Tanizaki:
We find beauty not in the thing itself but in the patterns of shadows, the light and the darkness, that one thing against another creates… Were it not for shadows, there would be no beauty.
Daarnaast valt ook het meer dan bijzondere artwork op dat deze keer afkomstig is van beeldend kunstenaar Charif Benhelima. Een vertrouweling die al wel vaker albums op het Aspen Edities label zoals onder meer ‘When the shade is stretched’ van fijnzinnig artwork voorzag.
Schemergebied tussen jazz en vrije improvisatiemuziek
Het gekozen citaat reveleert ergens een dieperliggende waarheid, waarbij de eeuwige zoektocht naar schoonheid als de ultieme doelstelling geldt. Zo hoor je op deze nieuwe release twee jonge muzikanten die elk vanuit een eigen bezieling op zoek gaan naar nieuwe, innovatieve klanken en daarbij het soms abstractere schemergebied tussen jazz en vrije improvisatiemuziek opzoeken.
Broos en uitgepuurd
‘This here empty room’, netjes verdeeld over twee afzonderlijke plaatkanten, zet grotendeels in op vertraging, verdieping en vooral verstilling. Leroux en Van Haegenborgh zetten in op vrije muziek die zich nergens laat bedwingen of beteugelen, waarnaar de gekozen titel ook verwijst. Aangrijpingspunt is een enkele, lege kamer. Met daarin trage, maar sterk doorgecomponeerde muziek die helemaal aansluit bij klankpraktijk en – onderzoek door zowel Leroux (die onder meer werkzaam is als lector bij AP) als door Van Haegenborgh.
Ruimtelijkheid als uitgangspunt
In dat opzicht is wat zij beiden met dit ‘This here empty room’ album naar voren schuiven ook ontzettend delicaat materiaal. Het is een bijzonder broos en sterk uitgepuurd geluidsdocument ; een gezamenlijk statement daar beide muzikanten heel specifiek rond ruimtelijkheid en akoestiek werken. Dat merk je ook aan de manier waarop deze composities door hun abstracte onconventionaliteit de oren doen spitsen en tezelfdertijd factoren als tijd en ruimte doen vervagen.
Anders gesteld: een apart maar evenwel verdienstelijk album, bestaande uit dertien wonderlijk kleine miniatuurtjes, waarbij de steel string gitaar van Leroux en de piano van Van Haegenborgh elkaar meer dan fraai aanvullen.
Meer weten? De plaat bestellen? Dat kan hier.